Si Rush.

   Sleep deprived. Eto ako ngayon. Walang tulog, pero gumagawa ng blog.

   Eh kasi naman, ang daming ginagawa sa school. Nung lunes, and sabi ko 'Mukhang maganda ang week na 'to. Exams man, mamamanage ko naman'. Pero tila binagsakan ako ng bomba sa munti kong 'exam-set' world nang sabihin sa amin na gagawa kami ng isang sirkitong hindi magagawa kung hindi pagpupuyatan. Pero.. sabagay. Exam din naman yun. Pero next monday na ang pasahan? Naka PCB na't lahat-lahat?? Hay nako nga naman oo. Instant hell week!

   Ang gara ng panahon ngayon ano? It's like everything is in a hurry. Para bang laging may deadline na hinahabol. Nagmamadali. Rush. Sino kaya ang unang taong na-rush? Siguro pinamarisan sya ng iba kaya mala-virus ang paglaganap ng ugaling ito. Tapos dumatting sa Pilipinas yung may rush syndrome. Kaya natuto din ma-rush ang mga Pinoy. O, inimbento kaya ang rush? Nako, kung sino man ang nagimbento ng rush.. malamang patay na. Sino ba naman ang di mamamatay sa pakiramdam na lagi kang naru-rush?

   Pero kung tutuusin, hindi rin naman maiiwasan ang rushness effect. Me ganon, haha. Minsan, kelangan ng rush. Kung walang rush, may mga bagay na hindi natin magagawa. Yung tipong, hindi pwede bukas or some other day. Dapat ngayon! Rush! Kung iaapply mo naman sa online games, walang pera o in-game money or sometimes real cash kung walang rush. Walang papansin sayo kung hindi ka rush. Haha! 'Selling blah-blah echoz item, RUSH!'

   Rush is something that we cannot change. Araw-araw yata me nagru-rush. Kung ibibigay sa tamang oras at gagawin sa tamang panahon, walang rush na mangyayari. Walang magru-rush, walang disappointments, lahat masaya. :)

   Nako, anong oras na pala. Sleep deprived nga pala ako, kelangan na matuog! Ipopost ko na nga to, rush!